'Op de zevende dag had God zijn werk voltooid; op die dag rustte hij van het werk dat hij gedaan had.' Bruco's cross-Genesis maakt nét een andere vertaalslag. Als 'mindere God', wiens werk nooit klaar is, neemt rupsje geen vrijaf. Niet deze zondag, nu er een SwiBoCrossje op de liturgie staat en hij nog 'ns kan (re-)creëren naar zijn 'evenbeeld' (of zoiets).

Alsof vijf uur Leiderdorp-Spijkenisse-Leiderdorp gisteren nog niet genoeg gehakt van het rupsje hebben gemaakt...

De 'verplaatsing' ('t is weer 'Lisse uit', vandaag) gaat opnieuw per modderschuit, maar niet van harte. Gedurende de veertig minuutjes die mij scheiden van het Bollenstreek-parkoers, voelen de benen als een melkzuursvuilnisstort en kan ik niet bedacht krijgen waarom ik opnieuw zonodig klop moet gaan halen.

Maar zodra de veteranen het sein 'brand, meester' krijgen (dit keer op gepaste afstand van de senioren), maakt de loomheid plaats voor gedrevenheid. De... ehhh... ambitie mijn huid duurder te verkopen dan vorige week. De Goesting om, 'quasi-terloops', al trainend en lerend, eens niet als één-na-laatste te finishen. Laat staan het 'hek te sluiten'—moddermathematisch gezien, is 'Lisse uit' ietwat weerbarstig.

Het 'Oordeel des Dags' (ook strikt genomen meer een Openbaring dan een scheppingsverhaal); de exegese van deze CXⁱ-ercitie:

• niets geraakt ('Lisse uit' zonder boomcontact—dat mag in de krant);
• op de fiets gebleven (een dag niet gecrashed is een dag niet gecrossed?);
• het intervallen (noodgedwongen, dat dan weer wel) tot een minimum beperkt;
• zowaar twee (vier, als ik de DNFⁱ's meetel) veteranen achter me gehouden;
• opnieuw minder genadeloos gedubbeld dan verleden week (de Oppergoden niet te na gesproken, natuurlijk);
• volop Moraal door de onverwachte aanwezigheid van 'FotoHenny'. Geweldig! Misschien volgen er later nog enkele van zijn passiepixels...

Naschrift: Henny's SwiBoCrossPlaatjes vind je hier.