Dat ik dit nog mag meemaken: zowaar een envelopje mee naar huis gebracht! Twee Euro verdiend met vijftig minuten zwaar afzien (65% interval; de rest in D3) en een twintigste stek (de op één na laatste, de DNFⁱ's niet meegerekend)...

Dit met dank aan onze vrienden van RCMD De Coureur (Maassluis), die 'hun' ICV-aflevering (nummer zeven voor mij) combineerden met een soort van clubkampioenschap. Te verrijden op een ietwat vreemd, geïmproviseerd, parkoers in het bedrijvenpark Vijfsluizen te Schiedam.

Mijn start was klassiek: prut. Daar kon ik dit keer niet zoveel aan doen; was nog volop aan 't pielen met m'n achterdérailleur (ketting liep naast 't wieltje) toen de Grote Baas op z'n fluitje blies. Snel ingeklikt (soms lukt dat) en rammen op het verzet dat toevallig was gestoken. Nog nèt enkele collega's kunnen passeren en aan kunnen sluiten bij de meute.

Eenmaal in 't veld wist ik dat mij een zware opgave wachtte. De hellinkjes (drie in totaal) lagen er verrot bij. Van de fiets, rennen, weer op 't zadel springen en vechten met die pedalen. Wel redelijk veel verharde secteurs, waar je een beetje op adem kon komen, voorzover de storm dat toestond. Want het waaide hard, heel hard. Ècht herstellen was er niet bij.

Nog een tijdje samen gereden met de latere #3 Coureur (overall als 21e gefinished; hij schaamde zich voor de bloemen); zoals gezegd, wordt er ook in de achterhoede gestreden. Maar ergens moest ik 'm laten gaan.

Niet lang daarna had ik 'm weer te pakken. In de 'Bart Wellens passage', een modderpoeltje temidden van het riet, was 'ie onderuit geglibberd. Ik vond juist dat 'aanmodderen' wel geinig en niet zo heel erg moeilijk, dus ging ik ervandoor.

Wel twee keer gedubbeld door de leiders in de race (twee elite-renners van PRC Delta) en één keer ingehaald door de achtervolgers (iets teveel: m'n ketting is er afgelopen). Maar geen grove 'unforced errors' begaan en een acceptabele cross gereden.