Een stukkie toeren met de (virtuele) vrienden van Wielertoerist.nl, dat past uitstekend in de mid-season 'détente' (het boogje kan immers niet altijd gespannen staan). En een beetje klimwerk (heb dit jaar nog geen hoogtemeter gevoeld) is ook goed voor de verandering-van-spijs, die—zoals wordt verondersteld—doet eten.

'Elst-Reichswald-Elst', alias de 'Bas Classic', it shall be!

Om niet geheel gedéprepareerd het strijdperk te betreden, rijd ik daags ervoor een Leiderdorp-'s-Hertogenbosch. Veel heeft dat niet om 't uitdijende lijf, maar de weersomstandigheden (wind in de flank en regen op de knar), alsmede de ietwat verwarrende bewegwijzering van de Algemene Nederlandse Wielrijders Bond (tegenwoordig toch echt meer een automobilistenlobby...) en een lekke band half koers maken 't toch tot een gedenkwaardig tochtje.

De verplaatsing Den Bosch-Elst hoef ik, achteraf gezien gelukkig (de Nederlandse Spoorwegen zijn niet toegerust op 'blikseminslag'), niet per spoor te doen. Per internet had Waalwijker Rinus zich al gemeld en mij een lift aangeboden. Super! Ik verschijn te laat op ons rendez-vous, want ik moet eerst nog een potje kleien op een British Petrolium station.

Met een uur vertraging beginnen we vanuit huize Bas aan wat oorspronkelijk was ingepland als 140 km toerpret. Beetje peddelen, beetje bijkletsen met de Wielertoeristen die ik al eerder heb ontmoet, beetje kennismaken met de nieuwe gezichten-achter-de-avatars.

Op de eerste helling (het is een samen-uit-samen-thuis onderneming, maar 'bergop' is 't ieder voor zich) gooi ik al geld in de parkeermeter. De klimbenen vergeten... Geen 'Sturm und Drang' om desondanks met de eersten mee naar boven te ploeteren. De 'testosteronnies' laten begaan.

Neen. Geef mij maar de plattere stroken en het slechte weer. Lekker ronderenⁱ voorin. Tenminste, voorzover er niemand lek rijdt en we en masse staan te vernikkelen en verslechteren n.a.v. de zoveelste lekkage... (Al met al vier uur rijden en één uur stilstaan.) De 'wet van de Snokmasterⁱ' (als je in vorm bent, rijd je niet lek) heeft 't moeilijk.

Hoe dan ook, onder de druk van de klok en 't weer (de 'Full Montyⁱ' moet worden geamputeerd) maken we er een mooie fietsdag van. Op 't gemakkie, en niet volle bakkie...

Wielertoerist 'Dingo' denkt daar anders over:

Dames en heren meelezers, laat u geen zand in de ogen strooien,
het WT péloton kraakte en piepte in al haar voegen, als Den Bruuc het
bloed aan de Paal smeerde, de Stormbal hees, het Spel op de Wagen
bracht. Na onverwacht krachtige démarrages (Vinc! Respect!) werd de
onverlaat die het waagde weg te springen stevig door Bruucmeister
toegesproken. Dan gaat het ook nog regenen, hagelen, de hemelsluizen
openen zich en dan weten de forumlezertjes/lezeresjes, dan is het
Brucoweer.

Combineer dat met straatklinkers die, voor al die
lichtgewicht WTklimmertjes, als Paris-Roubaix wordt ervaren, waar door
Brucomén slechts schamper om gelachen wordt en vervolgens de 12
gegeseld en u weet, dan zit half WT achterstevoren op de fiets om hun moeder te roepen.

Overdrijven is ook een vak...

Hoe dan ook, volop genoten van het gezelschap van een stel fietszotten en een parkoers dat voor mij tot dusverre 'terra incognita' was...