In deze aflevering van de Swift/Neuteboom Tweewielers dinsdagavondcompetitie betaal ik leergeld. Voor lesjes die ik eigenlijk al lang uit 't hoofd kan opdreunen: koest houden, in het begin; wiel houden, ibidem; cartouches op zak houden.

Het waait weer eens katten en honden, deze 'zomeravond'. De opwarmrondjes gaan niet van harte. Zeker niet met een 'vol' hoofd en dito benen (de 'krachttraining van zondag jonstleden nog niet geheel verteerd?). Maar da's wel vaker zo. Gewoon gaan koersen; de 'zin' komt wel, de misérie trap ik er wel uit. Of niet.

Ik opteer wijselijk voor de 'hangplek' achterin, in gezelschap van Davey en nog wat wit-blauwe mènne van Swabo. Ervaring en koersinzicht genoeg, die mènne. Laat maar begaan, die eerste 'claims to fame'. De wind zal ze leren.

Maar lang duurt deze 'détente' niet. En van 'ontspanning' is eigenlijk ook geen sprake. De 'oog-fietscoördinatie' laat--zoals wel vaker in het begin van de race--te wensen over; ik moet menig zelf 'geslagen' gaatje dichtrijden, dankzij mijn fabuleuze bochtentechniek. En de hartslagmeter vertelt me dat 't niet gratis is, vanavond. De benen bevestigen dit.

Na een minuutje of twintig blaas ik mezelf volledig op, als ik me voorin meld met een of ander 'shot to nowhere'. Da's te vroeg, want in dit stadium herstel ik daar niet van. Dus laat ik een rondje lopen. Een mentale tik; 't was alweer een tijdje geleden dat ik 'thuis' werd gedubbeld.

Eenmaal terug in het pélotonnetje gaat 't eigenlijk best (had ik die verdoemde 'lancering' maar uitgesteld--tot nader order). De kopgroep (die uiteindelijk afkalft tot drie mènne: respectievelijk Jasper, Jurrien en Robert) zien we niet meer terug. Er zijn er wel meer op zoek naar hun benen... Temidden van de 'poursuivants' kan ik nog wel een en ander uitrichten. Alleen vergt het vanavond zo verdomd veel van het rupsje. Ik rijd regelmatig veel te zwaar, ben verre van explosief (zelfs voor mijn doen), produceer zoveel snot dat het EU-gesubsidieerd zou moeten worden, zweet peentjes (en ammoniak). Kortom: Bruco ziet af.

Niet goed. Wel lekker.