Wie aspiraties heeft in Bleiswijk/Bergschenhoek, brengt een paar klimmersbenen mee en laat zijn daalfobie thuis. Rupsje, eigenwijs als 'ie is, doet het precies andersom. En kerft aldus, de moddermathematica ten spijt, een laatste stek in zijn schandpaal.

Sinds 18 oktober 2009 steekt rupsje zijn aspiraties niet meer onder stoelen of banken: anno 2040 zal hij een serieuze gooi gaan doen naar de regenboogtrui. De scorebordjournalisten—zij die menen dat veldrijden een saai spelletje is waarin de deelnemers een stief uurtje door de bagger ploeteren om uiteindelijk Albert, Nys of Stybar met de bloemen te zien gaan lopen—zullen daarvan opkijken. U weet, inmiddels, wel beter.

De afgelopen twee dagen, waarde volgelingen, is rupsje zonder last of ruggenspraak doorgekomen. Werveltje voor werveltje kroop de pijn naar boven, totdat 'ie weer zat waar 'ie wezen moet: in het hoofd. Daar bonkte, klopte en etterde het: 'Ruim twee weken verloren; stilstand is achteruitgang; de Plicht roept!'

Het wordt alsmaar drukker in de blogosfeer. Ook in het melkzuurstelsel rijzen nieuwe sterren aan het firmament. Steeds meer fietsende bloggers/bloggende fietsers werken mee aan de verspreiding van het 'evangelie'. Voorwaar een goede zaak!

Van kwaad tot erger: die verropte rug 'drijft me nootjes'.

Voor de kniesoren die erop letten: de brucoboekhouding van oktober 2009 is natte-vingerwerk. De neuroot in mij heeft het nakijken; de preciezen onder u moet ik teleurstellen: de boordcomputer is van de crossert gesloopt en ook de hartslagmeter blijft steeds vaker achter op het nachtkastje.

Veteranissimo Gerard heeft wel een punt, wanneer hij zich beklaagt (eufemistisch gesproken) over filevorming en haantjesgedrag op de single-tracks van Lisse. Mijn kompaan en ik hebben er regelmatig te kampen met achteropkomend verkeer. Omdat wij iets minder rap doorrijden, worden wij (op z'n zachtst gezegd) gesommeerd plaats te maken—ook als er geen plaats is.

Districtskampioenschappen en rupsje—ze zijn niet voor elkaar gemaakt. Op de weg (Maassluis, juni jongstleden) bezweek ik onder de druk van het kopmanschap; in het veld (Leiden, afgelopen zondag) bleek zelfs de 1.1 quotering voor de traditionele op-één-na-laatste stek geen safe bet. Laat staan dat ik mijn dark horse kon ontbinden, in het regiokampioenschap van Noord- en Zuid-Holland.