De vierde Ronde van Prins Alexander in Rotterdam, ietwat overmoedig geafficheerd als 'zomerspektakel', is voor het orgkomitet een vingeroefening voor Le Grand Départ (start Tour de France) in 2010. Scootmobielenrace, dikke-bandenrace, Amateurs B, Élite en Beloften, met als klap op de vuurpijl een optreden van 'topper' Jeroen van der Boom. Voor Amateur Bruco, débutant in deze 'Ronde' en gekende wielerdilettant in het algemeen, is het een enigszins vreemde loot aan zijn 'palmares'.

Het Swift/Neuteboom Tweewielers dinsdagavondverzetje is altijd leuk. Maar zo ontspannen(d) als vanavond heb ik nog zelden gekoerst. Eigenlijk was het helemaal geen koers, maar meer een doorgedreven training. Péloton-floaten, vorm-démarreren en kwaliteitskilometers klokken. In afwachting van Belangrijker Zaken.

Het monster van Loch Ness, UFO's of goede wedstrijden van Amateur Bruco—weinigen hebben ze gezien; weinigen geloven erin. Maar ze bestaan wel degelijk. Al is 'Nessie' geen monster, verplaatsen buitenaardse wezentjes zich tegenwoordig per scootmobiel en rijdt rupsje geen platte prijs.

En wat stond er dinsdag jongstleden op het menu in de Swift/Neuteboom Tweewielers gaarkeuken? Een patatje stoofvlees! Een ranzig en verleidelijk tussendoortje tegelijk. Misschien slecht voor hart en bloedvaten, maar op zeker een weldaad voor de Moraal.

De Wii, voor wie 't nog niet wist, is een spelcomputer voor bankpattaten met bewegingsarmoede. Je kunt ermee 'boksen', 'tennissen' en nog veel meer, vermits je je krent optilt en als een bezetene naar je televisiescherm gaat zwaaien met die joysticks. Indien game over: play again.

De werkweek is soms lang voor een kantoorslaaf. Het Swift/Neuteboom Tweewielers dinsdagavondtussendoortje biedt dan uitkomst: lekker sparren met de ménne van de club en gedurende een minuut of zeventig—de voor- en na-pret niet meegerekend—de zinnen verzetten. Natuurlijk, ik kan er vooraf geen pijl op trekken: wordt het spartelen aan de rekker, zènne met de mènne, of iets ertussenin? Wordt het bijten, melkzuurpootjebaden, of—je weet het nooit—toch meer een staaltje klasbak?

Vandaag was het dan eindelijk zover: de postorderbruid maakte haar Maiden Voyage. Het was niet voor het eerst dat ik haar mee uit nam (Carbonneke heeft al een photo shoot annex hersteltraining achter de rug), maar een onvervalste Swift Sunday Slaughter—da's toch de echte vuurdoop.

Voor de Ronde van het Statenkwartier kan ik me wel opladen. Het is, dankzij de goede werken van de uitbaters van het Wielercafé, een mooie koers: goedbezet, drukbezocht en sfeervol tot en met. En ik heb hier—waar niet?—nog iets recht te zetten. Vorig jaar ging ik er namelijk roemloos ten onder, vanwege glijmiddel, bochtenpaniek en dieseldeficiëntie.

De Ronde van Hazerswoude-Dorp: te dichtbij en te gezellig om te laten lopen; te zwaar voor een lekkere DFⁱ. In 2007 hield ik het op dit klinkercircuit (afgerond) een kwartier vol; in 2008 (op de kop af) een half uur; dus ging ik voor drie kwartier koers. What you think is what you get...

Één dag per jaar nemen wielrenners van uiteenlopende signatuur bezit van het Ringvaartdorpje Vijfhuizen. Rabo Dikke Banden Racers (kleintjes op veel te grote fietsen), Cyclosportieven (burgers op veel te snelle fietsen) en KNWU-gelincenseerden (Nieuwelingen Meisjes, Junior Vrouwen, Amateurs-B en Masters) betwisten dan de Grote Prijs Vijfhuizen. Voor laatstgenoemden behelst dit een 'Omnium', in dit geval bestaande uit twee wedstrijdonderdelen: een 'Proloog' van 10 kilometer en een criteriumⁱ van 33 rondjes (circa 36 kilometer).